Vrijdag ruim een week geleden was het zover. Dakteksten erop, kunstwerk klaar. Na vijf-en-een-half-jaar vergadertijgerwerk in een poldermodellandschap waarbij iedereen en alles zich met iedereen en 1 kunstwerk bemoeit is een gezamenlijk kunstwerk van Gerard Polhuis, Elma van Haren en mij gereedgekomen (zie ook bericht 28.1.2011). Nadenkend over het deel, wat nu op het dak van een drietal particulier woonhuizen staat, bedacht ik me dat de pure ontwikkel- en productietijd hiervan niet meer dan een maand beslaat. Maar zo werkt dat niet in Nederland. Je mag niet zomaar een vrij onschuldige en waardenvrije tekst (in tegenstelling tot Jezus redt in de Alblasserwaard) op een dak zetten, ook niet als zelfs de bewoners vrijwel onmiddelijk het ja-woord gaven na het zien van de schets. Na een moeizaam proces langs kunstcommissie, ambtenarij, gemeenteraad, gemeentelijke juristen en een notariskantoor is dan toch het eindpunt bereikt. En dat was ook (letterlijk) een hoogtepunt, toen medewerkers van Bas Neon uit Leiden de teksten binnen een uur op de daken hebben gezet. Uiteraard niet nagelvast!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten